کانون حقوق بشر ایران، شنبه ۲۶ اردیبهشتماه ۱۴۰۵ – گلرخ ایرایی، زندانی سیاسی زندان اوین، در نامهای خطاب به انجمن قلم آمریکا، از وضعیت آزادی بیان، سرکوب نویسندگان و نقش نوشتن در مقابله با استبداد سخن گفته است. او در این نامه، «قلم» را صدای مردم تحت ستم، بازتاب رنج محرومان و ابزاری برای مقابله با حذف و سرکوب توصیف میکند.آنچه در ادامه میآید، متن کامل نامه گلرخ ایرایی است که بدون هیچ حذف یا تغییری منتشر میشود.
گلرخ ایرایی که سالهاست به دلیل فعالیتهای سیاسی و مدنی در زندان بهسر میبرد، این نامه را در اردیبهشت ۱۴۰۵ از بند زنان زندان اوین نوشته است. او در این نامه از نقش نوشتن و آزادی بیان در مقابله با سرکوب سخن میگوید و تأکید میکند که حاکمیت، از «قلم» و افشای حقیقت هراس دارد.
در بخشهای مختلف نامه، او به سرکوب سیستماتیک، فقر، اعدام، خیزشهای مردمی، اعتراضات و رنج خانوادههای دادخواه اشاره کرده و «قلم» را ابزاری برای شکستن سکوت توصیف میکند.
«از راهی دور به شما که برای گرامیداشت «آزادی نوشتن» در کنار هم ایستادهاید، سلام میگویم. از جهانی که در آن حقایق مجال آشکار شدن ندارند و شکستن اختناق و انقیاد، نه یک حق ساده، بلکه در رویارویی با حاکمانی که منافعشان با ترسی که بر زبان و عمل سایه میاندازد میسر میشود.
