کانون حقوق بشر ایران، دوشنبه ۷ اردیبهشتماه ۱۴۰۵ – روایت وریشه مرادی، زندانی سیاسی محبوس در بند زنان زندان اوین، از زندگی دختربچهای دو ساله به نام «تسنیم» بار دیگر توجهها را به یکی از تلخترین ابعاد پنهان نظام کیفری جلب کرده است: کودکانی که بیآنکه جرمی مرتکب شده باشند، در فضای زندان رشد میکنند و قربانی مستقیم مجازات والدین خود میشوند. تسنیم، فرزند نسیمه اسلامزهی، از بدو تولد در زندان بهسر برده، هرگز جهان بیرون را تجربه نکرده و اکنون در حالی دوران کودکی خود را پشت میلهها میگذراند که پدرش سال گذشته اعدام شده و مادرش نیز با حکم اعدام روبهرو است.
با گذشت سه هفته از بازداشت شلیر مامقادری، شهروند کورد و اهل مهاباد، وی کماکان در قرنطینه زندان مرکزی ارومیه محبوس است. محرومیت این مادر مبتلا به سرطان از دسترسی به خدمات درمانی، جان او را با خطر جدی روبرو کرده است.
بر اساس گزارش رسیده به سازمان حقوق بشری ههنگاو، شلیر مامقادری، مادر دو فرزند و اهل مهاباد، از زمان بازداشت
نیروهای حکومتی جمهوری اسلامی ایران در شهر مشهد، طی یک یورش مسلحانه به یک تجمع دوستانه، دستکم چهار دانشجو را بازداشت کردهاند و با گذشت چند روز سه نفر از آنها آزاد شده و محمدپارسا گلچنین کماکان در بازداشت به سر میبرد.
بر اساس گزارش رسیده به سازمان حقوق بشری ههنگاو، شامگاه شنبه ۲۲ فروردین ۱۴۰۵ (۱۱ آوریل ۲۰۲۶)، نیروهای
نیروهای اداره اطلاعات جمهوری اسلامی ایران در شهر سقز، یک زن جوان به نام سحر مهدی را بازداشت و به بازداشتگاههای حکومتی منتقل کردند.بازداشت این شهروند تحت اتهام "جاسوسی" انجام گرفتە است.
بر اساس گزارش رسیده به سازمان حقوق بشری ههنگاو، روز پنجشنبه ۲۷ فروردین ۱۴۰۴ (۱۶ آوریل ۲۰۲۶)، سحر
