بیگاری برده‌وار و سودهای کلان از نیروی کار ارزان زندانیان

مدیران زندان و بنیاد تعاون بارها مدعی شده‌اند که اشتغال زندانیان نقش مهمی در کاهش بازگشت به جرم دارد. اما واقعیت این است که اصلاح و بازپروری واقعی تنها در محیط آزاد و با ایجاد فرصت‌های شغلی عادلانه امکان‌پذیر است

کانون حقوق بشر ایران، شنبه ۵ مهرماه ۱۴۰۴ – بررسی‌ها نشان می‌دهد که آنچه حکومت ایران تحت عنوان «اشتغال زندانیان» تبلیغ می‌کند، در واقع نوعی بیگاری برده‌وار است که به سود بنیاد تعاون زندانیان و صنایع وابسته تمام می‌شود. تازه‌ترین اظهارات مدیر بنیاد تعاون زندانیان اصفهان بار دیگر ابعاد تکان‌دهنده این استثمار را آشکار کرده است.

سروش نیک‌اختر، مدیر بنیاد تعاون زندانیان اصفهان، اعلام کرده که بیش از ۴۳۰۰ زندانی در ۸۰ کارگاه فعال این استان مشغول کار هستند و در شش‌ماهه نخست سال جاری بیش از ۹۰ میلیارد تومان به آنان «پرداخت» شده است.  دستمزد ماهانه  این زندانیان نزدیک به ۳ میلیون تومان است که حتی با حداقل دستمزد کارگران هم هم‌خوانی ندارد.اما آنچه در این گزارش‌ها مسکوت می‌ماند، این واقعیت است که زندانیان نه تنها از بیمه اجباری محروم هستند، بلکه دستمزد آنان بسیار ناچیز و به دور از هر استاندارد عادلانه است.

زندان محان اصفهان؛ بیگاری سازمان‌یافته و استثمار زندانیان زیر پوشش اشتغال‌زایی

چرا زندانیان از بیمه محروم می‌شوند؟

مدیر بنیاد تعاون صراحتاً اذعان کرده است که بر اساس تفاهمنامه میان سازمان زندان‌ها، وزارت کار و تأمین اجتماعی، اشتغال زندانیان مشمول بیمه اجباری نیست. او این تصمیم را «مشوقی برای کارفرمایان» توصیف کرده است. به بیان دیگر، دولت عملاً به کارفرمایان چراغ سبز داده است که با استفاده از زندانیان، بدون پرداخت بیمه و تعهد قانونی، به سودهای کلان دست یابند.

این یعنی زنـدانیان به جای برخورداری از حمایت‌های اجتماعی و حقوق بنیادین، به نیروی کار ارزان و بی‌حقوق بدل شده‌اند؛ وضعیتی که شباهتی آشکار با نظام برده‌داری دارد.